Het Mid-Atlantic Fisheries Management Council in Amerika verbiedt de uitbreiding van bepaalde visserijen. Het vangen van kleine prooivissen is beperkt in een gebied dat zich tot 480 km in de zee uitstrekt. De regeling komt er na verschillende studies die de impact van het verdwijnen van deze vissen onderzocht hebben.
Prooivissen verdwijnen aan een alarmerend tempo © FAO WashingtonDe organisatie verbiedt de uitbreiding van bedrijven die deze vissen vangen. De visvangst op kleine prooivissen is niet volledig gereguleerd, maar daar kan snel verandering in komen.
Wetenschappers zijn het eens over de impact die deze visserij heeft op de algemene gezondheid van de vispopulatie. Roofvissen doen zich immers tegoed aan deze kleine dieren. Wanneer de kleinste vissoorten – zoals bijvoorbeeld Cyprinidae sp. en Hyperoplus sp. – verdwijnen, zullen ook de grotere soorten het laten afweten.
Onderzoek toont aan dat grote vissen zoals blauwe marlijnen tot veertien kilogram van deze kleine visjes per dag verorberen. Ondertussen is het helemaal niet duidelijk hoeveel er van deze basissoorten nog in de oceanen zitten.
Lucratieve vangst
Vissers in de Amerikaanse staat New Jersey vingen voor meer dan 13 miljoen euro aan prooivissen in 2013. Deze cijfers zijn enkel voor vijf gereguleerde soorten, en bevatten dus geen gegevens over mogelijke bijvangsten en niet-gereguleerde vissoorten. De bijvangst komt vaak terecht in katteneten. Wetenschappers wijzen echter op de economische voordelen van de limieten. Zo halen ze de toename van grotere vissoorten aan als een belangrijke stimulans voor de limieten.
De National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) verwelkomt het nieuws: “Het biologische en economische web moet in kaart gebracht worden.” vertelt John Bullard, lid van het Mid-Atlantic Council en regionaal administrateur van het Northeast Regional Fisheries Office.
De visindustrie is goed voor 163 miljard euro per jaar. 1,7 miljoen mensen hebben een job in de sector. Het is dus in ieders belang om de vissen te beschermen.
