Een nieuw onderzoeksproject van de Van Hall Larenstein Universiteit legt zich toe op het herstel van diadeem zee-egels. Die zijn immers van cruciaal belang voor de gezondheid van de koraalriffen. Het project hoopt de dieren nieuwe kansen te geven.
Diadema zee-egels zijn belangrijke grazers op de zeebodem. Door algen op te eten, voorkomen de stekelige diertjes dat snelgroeiende algen koralen verstikken en de vestiging van jonge koralen voorkomen. Koraalriffen hebben wereldwijd te maken met toenemende algen dankzij onder andere vervuiling, maar in 1983 werden de Caraïbische riffen ook nog eens geteisterd door een nieuwe ziekte.
Die doodde binnen het jaar 98 procent van de zee-egelpopulatie. Een fatale klap voor deze supergrazers, en de algen namen grote delen van de riffen over. Vandaag is er slechts 12 procent van deze zee-egelpopulatie hersteld. Wetenschappers zijn het niet eens over de oorzaken van deze bijzonder trage revalidatie.
Wel zijn er aanwijzingen dat het te maken heeft met enerzijds de aanwezigheid van veel roofdieren en anderzijds de afwezigheid van goede plekken voor zee-egellarven om zich te settelen. Diadema-larven drijven wel dertig dagen in het water vooraleer ze zich op het rif planten.
De bedoeling van het RAAK PRO Diadema project is om na te gaan hoe wetenschappers deze zee-egelpopulaties kunnen ondersteunen. Daarvoor wordt er onderzoek in het veld en in het labo georganiseerd.
