Koraalriffen moeten bestand zijn tegen heel wat natuurkrachten. Om krachtige stormen te overleven – of een botsende hand – en een blijvend veilige thuis aan te kunnen bieden voor duizenden soorten, is er een bijzondere stevigheid nodig. Die bereikt een koraalrif dankzij een wel heel nederig organisme: kalkalgen.
Al meer dan 150 miljoen jaar zijn kalkalgen het cement van koraalriffen. Dat ontdekken onderzoekers van de Erlangen-Nuremberg Universiteit en de Universiteit van Bayreuth. Zij bevestigen voor het eerst wetenschappelijk dat de zogenaamde coralline algae een bijzondere rol spelen in de stevigheid van de koraalriffen.
De onderzoekers analyseerden meer dan zevenhonderd gefossiliseerde koraalriffen, die tot wel 150 miljoen jaar oud zijn. “De kalkalgen vormen een kalkhoudend skelet waarmee ze koraalriffen aan elkaar lijmen,” vertelt Dr. Sebastian Teichert van de Erlangen-Nuremberg Universiteit. “Maar verschillende crises over de voorbije miljoenen jaren hebben hun mogelijkheid om dat te doen wel ingeperkt.”
Zo bedreigden nieuw geëvolueerde herbivoren op het koraalrif het bestaan van de kalkalgen. Denk maar aan zee-egels en papegaaivissen. Die snackten op de algen waardoor ze op sommige riffen bijna verdwenen. De algen pasten zich echter ook aan en kregen verdedigingsmechanismen zoals speciale groeivormen waarmee ze zich beschermden tegen deze natuurlijke vijanden.
“De algen pasten zich zo goed aan dat ze nu zelfs gedijen tussen de herbivoren,” vertelt Teichert. “De dieren eten de groene algen op die de kalkalgen overwoekeren, waardoor deze laatsten zich sneller kunnen voortplanten.”
Kalkalgen zijn vandaag de dag efficiënter in het bij elkaar houden van koraalriffen dan ooit tevoren. De vraag is echter of de klimaatverandering roet in het eten zal strooien. De effecten van de opwarming op dit organisme zijn nog niet gekend.
